مشخصات پژوهش

صفحه نخست /بررسی مقایسه ای روش آموزش ...
عنوان بررسی مقایسه ای روش آموزش کودک به کودک و مربی به کودک بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی در ارتقا بهداشت دهان و دندان دانش اموزان مدارس ابتدایی شهر سنندج
نوع پژوهش مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها آموزش بهداشت ، مدل اعتقاد بهداشتی ، بهداشت دهان و دندان
چکیده مقدمه وهدف: مشکلات بهداشت دهان و دندان یکی از مهمترین مشکلات بهداشتی شایع در سنین مدرسه می باشد .متاسفانه روشهای رایج آموزش بهداشت در مدارس در زمینه کنترل این مشکلات موفقیت زیادی نداشته اند. لذا با توجه به اهمیت موضوع پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان کارآیی روش آموزشی کودک به کودک در مقایسه با روش مربی به کودک بر مبنای مدل اعتقاد بهداشتی به منظور کنترل پلاک میکروبی دندان در دانش آموزان مدارس پسرانه ابتدایی شهر سنندج انجام شده است. روش کار: این پژوهش یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی می باشد. بدین منظور سه مدرسه از میان مدارس پسرانه ابتدایی شهر سنندج به روش تصادفی انتخاب گردیدند و سپس یک مدرسه به عنوان گروه کودک به کودک (30 نفر ) و یک مدرسه به عنوان گروه مربی به کودک (30 نفر) و یک مدرسه نیز به عنوان گروه شاهد (30 نفر) در نظر گرفته شد. شرکت کنندگان قبل و 2 ماه پس از انجام مداخله آموزشی با تکمیل پرسشنامه و معاینه توسط دندانپزشک مورد بررسی قرار گرفتند. پس از انجام ارزشیابی تشخیصی، مداخله آموزشی بر اساس مدل HBM در زمینه آگاهی از پلاک میکروبی و نحوه کنترل آن در بین دانش آموزان صورت گرفت. استراتژی اصلی ارتباطی بکار رفته در پژوهش استفاده از گروه همسالان بود. نتایج: نتایج بدست آمده نشان می دهد که بعد از انجام مداخله آموزشی گروه کودک به کودک اختلاف معنی داری در زمینه نمره آگاهی (726/0= P-value)، حساسیت درک شده (785/0 = P-value) ، منافع در ک شده (898/0= P-value)، موانع درک شده (950/0= P-value)و ایندکس پلاک دندانی (364/0= P-value) با گروه مربی به کودک ندارد. اما در زمینه شدت درک شده (002/0= P-value) و بهبود عملکرد(افزایش استفاده ازمسواک) بهتر عمل نموده است. ارتباط معنی داری بین بهره گیری از برنامه آموزشی و افزایش استفاده از نخ دندان و مراجعه به دندانپزشک بعد از مداخله در بین گروه ها مشاهده نشد. نتیجه گیری:. نتایج این پژوهش نشان می دهدکه در زمینه کاهش پلاک دندانی که هدف اصلی طرح بود ، گروه کودک به کودک با عملکردی نزدیک به گروه مربی به کودک موفقیت چشمگیری داشت، هر چند دربیشتر سازه های مدل اعتقاد بهداشتی تفاوت معنی داری با گروه مربی به کودک نداشت .بنا بر این استفاده از رویکرد آموزشی کودک به کودک در برنامه های آموزش بهداشت توصیه میشود.
پژوهشگران بابک معینی (نفر اول)