مشخصات پژوهش

صفحه نخست /بررسی عوامل پیش بینی کننده ...
عنوان بررسی عوامل پیش بینی کننده رفتارهای خشونت آمیز دانش آموزان پسر شهرستان سنندج با استفاده از تئوری رفتار برنامه ریزی شده
نوع پژوهش مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها دانش آموز، خشونت، تئوری رفتار برنامه ریزی شده
چکیده مقدمه و هدف: از طرف سازمان بهداشت جهانی خشونت به عنوان یکی از مشکلات جدی در بهداشت و سلامت عمومی معرفی شده است. هدف از این مطالعه بررسی عوامل پیش بینی کننده رفتارهای خشونت آمیز(کلامی و فیزیکی) با استفاده از تئوری رفتار برنامه ریزی شده در دانش آموزان پسر مقاطع راهنمایی و دبیرستان شهر سنندج می باشد. روش ها: در این مطالعه که از نوع مقطعی است 475 نفر از دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان شهرستان سنندج به عنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه ایی که مشتمل بر سؤالات دموگرافیک، نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری درک شده، قصد رفتاری و رفتار خشونت آمیز (فیزیکی، کلامی) بود طراحی گردید و پس از تائید روایی و پایایی سؤالات، پرسشنامه ها تکمیل گردید. تحلیل ها از طریق آزمون همبستگی و مدل رگرسیون خطی و سلسله مراتبی صورت پذیرفت و پیش بینی کننده های قصد و رفتار های خشونت آمیز مشخص شدند. یافته ها: میانگین سن دانش آموزان شرکت کننده (12/1±70/14) بود که توزیع آن بین 12- 17 سال می باشد. (5/35درصد) از دانش آموزان در ماه گذشته اصلاً دعوای فیزیکی نداشته و برای پرخاشگری کلامی نیز در ماه گذشته (9/26 درصد) اصلاً پرخاشگری نکرده بودند، رگرسیون خطی نشان داد که اجزاء تئوری با همدیگر 2/50 درصد از قصد خشونت فیزیکی و 3/37 درصد از قصد خشونت کلامی را پیش بینی می کنند. پیش بینی کننده ترین سازه برای قصد خشونت کنترل رفتاری درک شده بود. در خصوص پیش بینی رفتار خشونت فیزیکی و کلامی سازه های تئوری با همدیگر 3/36 درصد خشونت کلامی و 1/21 درصد خشونت فیزیکی را پیش بینی کردند. پیش بینی کننده ترین سازه برای رفتار خشونت کلامی، قصد رفتاری; و برای خشونت فیزیکی، کنترل رفتاری درک شده بود. نتیجه گیری: افراد در خشونت فیزیکی غالباً کنترل کمتری را روی رفتار خود احساس می کنند، و در خشونت کلامی نگرش مثبت ان ها تعیین کننده ی رفتار می باشد، که برای کاهش این پدیده در جامعه بایستی بر این حوزه ها تمرکز شود تا با کمک تکنیک های مختلف، میزان کنترل رفتاری افراد را افزایش داده و همچنین نگرش ها را برای زمان مواجهه با خشونت اصلاح و تعدیل نمود.
پژوهشگران بابک معینی (نفر دوم)