مشخصات پژوهش

صفحه نخست /بررسی تأثیر برنامه آموزشی ...
عنوان بررسی تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر مدل اعتقاد بهداشتی در کاهش استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی در بین رانندگان تاکسی
نوع پژوهش مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها تلفن همراه، راننده، مدل اعتقاد بهداشتی، آموزش بهداشت، آسیب های ناشی از حوادث ترافیکی
چکیده مقدمه: استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی به یک عامل تهدید کننده امنیت ترافیکی تبدیل شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر مدل اعتقاد بهداشتی در کاهش استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی در بین رانندگان تاکسی شهر تویسرکان انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مداخله ای نیمه تجربی، 110 نفر از رانندگان تاکسی زیر 35 سال شهر تویسرکان به صورت تصادفی و مساوی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. افراد گروه مداخله از 3 مسیر تاکسی رانی و افراد گروه کنترل نیز از 3 مسیر دیگر تاکسی رانی و با استفاده از فهرست اسامی آنها در سازمان تاکسی رانی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای شامل سازه های مدل اعتقاد بهداشتی، سؤالات آگاهی، رفتارهای استفاده از تلفن همراه و متغیرهای زمینه ای بود. پرسشنامه ها به صورت خودگزارش دهی تکمیل شد. مداخله آموزشی شامل 3 جلسه آموزشی 90 دقیقه ای بود که فقط در گروه مداخله اعمال گردید و یک ماه بعد از تشکیل جلسه سوم، جلسه یادآور آموزشی برای گروه مداخله برگزار شد. دو گروه، دو ماه پس از مداخله پیگیری شدند و در نهایت تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار spss ، نسخه 19، و به کارگیری آزمون های کای دو، تی مستقل، تی زوجی و مک نمار صورت گرفت. یافته ها: میانگین سنی گروه مداخله و کنترل به ترتیب 63/2±42/30 و 2/2±71/30 سال بود. در میانگین نمرات سازه های مدل اعتقاد بهداشتی (حساسیت، شدت، موانع، منافع درک شده، خودکارآمدی و راهنما برای عمل)، آگاهی، رفتارهای مطلوب عدم استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی، قبل از مداخله آموزشی بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت، اما بعد از مداخله آموزشی، در گروه مداخله اختلاف معنی داری نسبت به گروه کنترل مشاهده گردید. میزان استفاده از تلفن همراه در گروه مداخله بعد از مداخله آموزشی 14/35 درصد کاهش یافت. نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که مداخله آموزشی براساس مدل اعتقاد بهداشتی می تواند سبب کاهش استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی در رانندگان تاکسی گردد.
پژوهشگران بابک معینی (نفر اول)، فروزان رضاپور شاه کلائی (نفر دوم)، جواد فردمال (نفر سوم)، مختار سهیلی زاد (نفر چهارم)